مضى « 1 » خواست « 2 » . و امّا ابتلاى شديد و بلاى مديد « 3 » كه در ديار ماوراءالنّهر به آن جناب رسيد تا به حدى بود « 4 » كه باد سبب جلاى وطن وزيد « 5 » و عنان براق برّاق سيادت را در آن سفر « 6 » به كشمر ( كشمير ) كشيد و اهل بيت شريف كه بودند و « 7 » احباب آن جناب و احبّا « 8 » و اخلّا ( ت ) منتظران « 9 » لقاى « 10 » مباركش گشتند تا روز حساب ، بر هيچ احدى پوشيده نباشد چنان كه آفتاب الّا ما شاء اللّه العزيز القدير و الحكيم النّصير « 11 » . نظم « 12 » ( ن ) « 13 » خوشا سرى كه بود ذوق سرما « 14 » ديده * به چشم دل رخ اسرار آن سرا ديده ز روزن دل خود گوش كرده راز ازل * و زان دريچهء يقين « 15 » سرّ ماجرا ديده بر آستان وفا هر دمى « 16 » ز دشمن و دوست * هزار محنت و ناكامى و جفا ديده « 17 » بهر « 18 » جفا كه كشيده به روزگار دراز * براى دوست در آن شيوهء وفا ديده بهر وفا كه نموده به زير تيغ جفا * ز روى دوست دو صد خلعت صفا ديده ميان آتش شبهاى هجر هر دم صبح * هزار روح صفا « 19 » از دم صبا ديده ميان ظلمت امكان و كثرت صورى * نسيم صبح وصال از ره فنا ديده ( آ ) « 20 » چو از رسوم مجازى فنا شده به كلّى « 21 » * درون زهر « 22 » فنا شربت بقا ديده

--> ( 1 ) گ ، ن : ماضى . ( 2 ) قب : حيدر بخشى : رسالهء مستورات ، برگ 342 ب . ( 3 ) ل : ندارد . گ : در حاشيه آمد ، گ : ص 480 . ( 4 ) گ : ندارد . ( 5 ) گ ، ل : جلاى وطن كرد ( به جاى باد سبب جلاى وطن وزيد ) . كلمهء وزيد در ن : « مزيد » نوشته شده . ( 6 ) آ : ندارد ، ب : آب‌زده ، گ : سفر به محشر . ( 7 ) آ ، ب ، ن : ندارد . ( 8 ) گ : ندارد ، ت : برگ 76 ب . ( 9 ) گ : منتظر . ( 10 ) آ : بياض . ( 11 ) آ ، ب : الحكيم الوهاب ، ل : و الحكيم البصير من الحليم النصير . گ : البصير ، ت : ندارد . ( 12 ) گ ، ل : شعر ، ت : غزل . ( 13 ) ن : برگ 125 الف . ( 14 ) چهل اسرار نسخه خطى موزهء بريتانيا - سرا گ : سرها . ( 15 ) ل : به عين . ( 16 ) ب : هر زمان ، ل : مردمى ز . ( 17 ) آ : ندارد ، ب : آب‌زده . ( 18 ) چهل اسرار نسخهء خطى بريتانيا . زهر . ( 19 ) ت ، گ ، ل ، ن : روح و صفا . ( 20 ) آ : برگ 97 الف . ( 21 ) گ : كلى . ( 22 ) آ : نهر ، ب : حرف .